To wątek dyskusji o artykule: Frajer, cwaniak czy altruista?

ciekawa debata sie szykuje!

Pytanie jest postawione bardzo przewrotnie. Odpowiem na nie stosunkowo krótko- społecznik czy wolontariusz musi być cwaniakiem, nade wszystko altruistą, ale jest tez dla innych tez frajerem. Poświęca swój prywatny czas dla innych, nic z tego nie ma, więc po co to robi? Wolontariat to misja do spełnienia, to coś, co gra nam w duszy. Tego nie da się wytłumaczyć prostymi słowami. Robimy to, bo lubimy być w kontakcie z ludźmi, lubimy pomagać innym i zadowolenie i wdzięczność tych, którym pomagamy, jest naszą jedyną zapłatą. Nierozumiejącym tego, nie pomogą żadne tłumaczenia, że robimy to bezinteresownie. Trzeba być w tym środowisku, aby zobaczyć jak to jest. Pozdrawiam wszystkich wolontariuszy i społeczników.
Józek

Eee tam. Ja uważam, że wolontariusz to jednak osoba dobrze kalkulująca. Wolontariat dobrze wygląda w CV czyli jest de facto zwiększaniem swych szans na znalezienie lepszej pracy. Moim zdaniem doklejanie do tego takiej duchowej głębi to zwykłe mydlenie oczu.

Widać przyjacielu, że nigdy nie robiłeś nic za darmo i nie rozumiesz tematu. Jeśli uważasz, że wolontariusze to cwaniacy, to jesteś w błędzie. Czy kiedykolwiek pomogłeś komuś bezinteresownie? Wątpię, gdybyś miał w sobie wolę pomagania innym, nie miałbyś takiej opinii. Prawdziwi społecznicy na szczęście istnieją wbrew twojej błędnej opinii.

hmmm nie nazwalabym wolontariusza frajerem, bo poprzez zaangazowanie realizuje on pewne idee, ktore dla ludzi zyjacych tylko DLA SIEBIE nigdy nie beda zrozumiale. On wie do czego dazy, ma cel, ktorym jest wprowadzenie pewnej zmiany. Poprzez aktywnosc zdobywa doswiadczenie, umiejetnosci czyli ROZWIJA SIE. Dla mnie frajerem jest raczej osoba, ktora konczy swoj dzien na podstawowych czynnosciach i jeszcze do tego siedzi i marudzi, ze cos jest zle, ze gdyby bylo inaczej to byloby lepiej a wlasciwie lepiej to juz bylo... hihi
Cwaniak czy altruista? hmm chyba dla mnie ani jedno ani drugie... raczej zdrowy egoista
W naturze nie istnieje cos takiego jak altruizm, poniewaz wiazaloby sie to z czysta bezinteresownoscia a taka jest niemozliwa. Zwykla zasada akcji i reakcji! wolontariusz dostaje profity w postaci satysfakcji, zadowloenia, wiedzy. Pomaga innym ale nastepuje sprzezenie zwrotne, ktore jest dla niego bodzcem do dalszych dzialan. Taki jest mechanizm, choc przez wielu nieuswiadamiany.
Kazdy dziala z innych wzgledow, jedni dla satysfakcji inni dla dobrego CV, nie czepialabym sie jednak motywow dzialania gdyz zarowno jedna i druga osoba angazuje siebie w przedsiewziecie. Mozna byloby dyskutowac jedynie o jakosci wykonywanej czynnosci. Wspolpracowal ze mna wolontariusz, ktory na poczatku przyszedl jedynie z powodow praktycznych....po miesiacu pracy z dzieciakami zupelnie zmienil podejscie! Nawrocenie? hihihi sadze, ze element satysfakcji i doswiadczenie sensu dzialan znacznie przewazyly nad zwykym i prostym mysleniem o nabijaniu punktow w CV. I tym optymistycznym akcentem koncze swoja wypowiedz